Наградата „Кромид“ на затворањето на МакеДокс

25 август Куршумли ан

[ ]

По шест ноќи исполнети со 66 филмски проекции на кратки и долгометражни документарни филмови во главната, студентската, детската и програмата на нови автори на две платна, но и со три работилници, пет разговори под смоквата и во преполното гнездо на МакеДокс, со инспирирачки ентузијазам на екипата на фестивалот и вредните волонтери, осмото издание на МакеДокс стигна до последната вечер, кога на 25 август, во 20 часот, ќе бидат доделени наградите.

Makedox 2017 Kursumli_an 001
Осумте документарци во Главната програма на „МакеДокс“, со проекции во Куршумли-ан, се натпреваруваат за наградата „Кромид“ за која ќе одлучува жири во состав: Антон Калеја, Владимир Блажевски и Туе Стен Милер.
За наградата „Млад кромид“ за најдобар филм на млад автор ќе одлучува жири во состав Кристина Первила-Андерсон, Селин Мурат и Талал Дерки.
За наградата „Кокарче“ за најдобар студентски документарен филм ќе одлучуваат Ана Јакимска, Ненад Поповиќ и Филип Велковски.

Годинава, првпат на „МакеДокс“ ќе биде доделена и награда за краток документарен филм, насловена „Сечкан кромид“, а за наградата ќе одлучуваат Ања Медвед, Катарзина Гондек и Роберто Блат.
Сите филмови што се прикажани на „МакеДокс“ влегуваат во конкуренција за Наградата за етички идеи, за која ќе одлучува жири во состав: Анета Дучевска, Брина Вогелник и Вито Флакер.

Скулптурите што ќе бидат доделени како награди на последната вечер на фестивалот се дело на академскиот скулптор Примож Селишкар.

Последната вечер на 8. „МакеДокс“, покрај наградите, ќе донесе и проекција на краткиот документарен филм „Жалфија“ на Шон Стилер од САД и долгометражниот документарец „Чавела“ на Катерина Гунд и Дареша Кјуи од САД. Точка на фестивалот ќе стави концертот на секогаш проникливата, слатко – горка „Баклава“.

 


19.02.2018

Национален театар од Лондон Режија: Мариан Елиот Главни улоги: Ендрју Гарфилд, Расел Тоуви, Нејтан Лејн, Дениз Гау, Хана Пит, Џејмс МекЕрдл, Нејтан Стјуарт-Џарет, Стјуарт Енџел, ...

06.02.2018

Ибзен забележал дека насловот на оваа негова бесмртна пиеса го оставил како Хеда Габлер, а не како Хеда Тесман токму заради нејзиниот социјален контекст, бидејќи ...