Теророт на Партизанска

[ ]

Ова се звуците на синоќешната вечер, понеделник наспроти вторник. Снимката е направена на полноќ, на мојот балкон кој гледа накај Партизанска; поточно, направена е на 11.07.2017 година во 00.19 часот. Не е лепена и монитирана, но е сечена на почетокот и крајот за да не се слуша како го спуштам и подигам вклучениот диктафон на кој истата е снимена. Ова се „обични“ 10 минути на „обична“ вечер. Вака е секоја вечер.

Нова сум во ова маало. Сочувствувам со староседелките и староседелците. Ова е неиздржливо. Ова надминува и кршење на јавниот ред и мир и е исклучително опасно по живот заради брзините со кои се вози. Стојам на тротоар, чекам зелено и преминувам улица со страв. Опасноста е уште поголема за лица со намалена мобилност или со сензорна попреченост. Никој не е помалку човек од тие што помешале тркачка патека и главна улица во главен град на која има и пешачки премини. Ничиј живот и мир не се помалку вредни од нивната желба за големи брзини.

Имаме минско поле како што е Партизанска на сред град а никој ништо не прави. Зошто безбедносните камери и органите на прогон се послаби од моќниците со голема кубикажа со синдром на семоќност која мислат дека им дава право за земање на живот? Зошто нечија забава и желба за адреналин е поважна од сите наши живот и здравје, а и од мирот на сите што живеат покрај главните улици? И каде се државните институции и каде се локалните власти? Полицијата и желките не се за студенти што учат во читална после 11 часот, туку за овие што сите нè загрозуваат.
17.11.2017

Кога нешто доаѓа „со љубов од Русија“, особено доколку е насловено „Нељубов“, тогаш мора да му се посвети особено внимание. Но, својата особеност рускиот режисер ...

17.11.2017

Секоја чест за селекцијата „Гала премиера“ во киното „Милениум“, во чии рамки на „Синедејс“ можат да се видат новите остварувања на ѕверки како Акин, Ханеке, ...