Фонија

…без име

Fonija

Подрумите се здрава опција за бендовите, особено кога имаш 16 години и знаеш што да правиш со себе. Токму оттаму 2008 тргнаа Фонија со нивниот деби албум Параноја. Седум години подоцна тие се со новиот, петти по ред албум „…без име“ на истата приземна позиција, со нови песни и приказни за безнадежноста на современиот нихилизам. Парадоксално, молската епика на музиката и дурската на вокалите го прави овој албум мелодиски најангажиран досега. Во ерата на бунтовничкото помодарство Фонија доаѓаат како афродизијак за свесноста – своја, како и на луѓето, кои се сепак создадени да живеат заедно. Музика за „нема генерација“.

 

Саша Павловиќ | Коза Ностра 1 | 24 септември 2015

[рецензија] War for the Planet of the Apes
режија: Matt Reeves

12.08.2017

Еден ден Andy Serkis (Gollum, King Kong) ќе биде номиниран за Оскар. Се надевам дека тоа ќе се случи токму за улогата на Цезар во ...

The Love Witch
режија: Anna Biller

21.07.2017

Хоророт често бил начин да му се погледне на табуто во очи. Во ера кога политички некоректните потези се дочекуваат на нож, хорор филмовите стануваат ...