Фонија

…без име

Fonija

Подрумите се здрава опција за бендовите, особено кога имаш 16 години и знаеш што да правиш со себе. Токму оттаму 2008 тргнаа Фонија со нивниот деби албум Параноја. Седум години подоцна тие се со новиот, петти по ред албум „…без име“ на истата приземна позиција, со нови песни и приказни за безнадежноста на современиот нихилизам. Парадоксално, молската епика на музиката и дурската на вокалите го прави овој албум мелодиски најангажиран досега. Во ерата на бунтовничкото помодарство Фонија доаѓаат како афродизијак за свесноста – своја, како и на луѓето, кои се сепак создадени да живеат заедно. Музика за „нема генерација“.

 

Саша Павловиќ | Коза Ностра 1 | 24 септември 2015

1959: годината која го промени Џезот

17.06.2017

Вечерва со возбуда изгледав еден прекрасен шеесетминутен документарец насловен „1959: годината која го промени Џезот“, телевизиски проект од 2009 година на режисерот Пол Бернајс кој, ...

13.06.2017

Во најавата за претставата „Експеримент” стои: „Главна инспирација за претставата е книгата The Lucifer Effect на социјалниот психолог Филип Зимбардо, кој во своето дело ги анализира ...