Фонија

…без име

Fonija

Подрумите се здрава опција за бендовите, особено кога имаш 16 години и знаеш што да правиш со себе. Токму оттаму 2008 тргнаа Фонија со нивниот деби албум Параноја. Седум години подоцна тие се со новиот, петти по ред албум „…без име“ на истата приземна позиција, со нови песни и приказни за безнадежноста на современиот нихилизам. Парадоксално, молската епика на музиката и дурската на вокалите го прави овој албум мелодиски најангажиран досега. Во ерата на бунтовничкото помодарство Фонија доаѓаат како афродизијак за свесноста – своја, како и на луѓето, кои се сепак создадени да живеат заедно. Музика за „нема генерација“.

 

Саша Павловиќ | Коза Ностра 1 | 24 септември 2015

12.10.2018

„Слугинки“ е една од најизведуваните пиеси во историјата на театарот. Напишана и изведена за првпат во 1947 година во Париз во режија на легендарниот Луј ...

01.10.2018

Јетон Келменди е поет кој првиот чекор во стихот го прави од стаменоста на молкот. Кога ја читаме неговата поезија имаме впечаток дека неговиот стиховен ...